خواهر کوچکم از من پرسید

من به او خندیدم.

کمی آزرده وحیرت زده گفت:

"روی دیوار و درختان دیدم!"

باز هم خندیدم. گفت:

"دیروز خودم دیدم، مهران پسر همسایه

پنج وارونه به مینو می داد."

آن قدر خنده برم داشت، که طفلک ترسید.

بغلش کردم و بوسیدم و با خود گفتم:

"بعدها، وقتی باریدن بی وقفه ی درد،

سقف کوتاه دلت را خم کرد،

بی گمان می فهمی

پنج وارونه چه معنی دارد."

رفت و سیبی آورد، نصف کردیم.

دمی خیره بر آن نیمه به نجوا می گفت:

" نکند یعنی... یعنی...همین نیمه سیب؟ "

تن آن نیمه، تب خواهش بود.

گاز زد.

خنده ی لبهای خدا را چیدم.

خیره بر نیمه ی گندیده ی خود، خندیدم.

تنها بهدنبال دستانی گرمم که تبخیر کند اشکهایم را

 و وجودی که جبران کند تمام بی کسی هایم را

 کاش خدا می توانست دستی گرم به روی گونه های خیسم بکشد

 ولی حیف که دستانش برای گونه هایم سنگین است

 ولی حیف که نگاهش برای چشمهای من زیاد است

 و حیف از تمام بی کسی ها و تنهایی هایم

 که همه برای این بود که خدا برای من بزرگ بود!!!

که خدا برایم دور بود....

.       

-آه بی چاره !!... ای آدمی زاد ترسو.... این همه غصه این همه افسوس برای پارویی که در کف قایقت افتاده!!!!!!!نه اقیانوس..

-کاش کمی امید داشت!!!اگر بداند به ساحل رویاییش می رسد تا آخر عمر امید وار زندگی خواهد کرد،قول می دهد!!!

-پس امید داشته باش،چراکه ساحل زندگی تو آبی است!!!.

رستم میدان عقل و منطق و فلسفه...

وگاهی دشمن هر چیزی که دلیلی بخواهد

وقتی دچارش میشوی پا به پای فرهاد تیشه می زنی

لیلی و شیرین را میفهمی ،برای دل مجنون میگریی

و روزی پنج بار به یاد گل عشقه سوگند می خوری

که به پای این عشق بازی بسوزی و بسازی

فقط باید عاشق شوی

حتی عشق یک پروانه کافیست

تا پلی باشد برای رسیدن به بزرگترین عشق

برای رسیدن ...

به خدا

از خورشید گرما را

و از رنگین کمان عشق را عشق رنگین را

 و هزاران هزار انتظار است از باران نمور

 که بشورد جاده ها را

همه ی جاده هارا

شاید دانه یی از رز های عاشق

تشنه، منتظر مهر خیس باران بوده

و مثل ما منتظران در انتظار

پس ببار

ببار تا آب های اقیانوس ها و دریا ها

فدای چشمان نمورش شود و

بعد دوباره پر شود و بعد دوباره...

پرده یی رو به آسمان

و آسمانی رو به غروب

تفسیر عشق است غروب

عشقی که رفتنیست

آری غروب پایدار نیست

چه کسی میداند غروب چیست؟

که معنی طلوع چیست؟

طلوع یعنی محو شدن ستاره ها

یا سپیدی شب سیاه

یا محو شدن دل بی ریایی که پرستو های عاشق غرقش بودند

و کجایند پرستو ها

که ببینند دل بی ریای خورشید را...

 جای دانه های ریز قهوه درون شیر داغم خالیست

دانه هایی که درس زندگی می دهند

حقیقت تلخ دنیا و حس خوب رویا و ...

غروبی که در انتظارش بودی و نیست

ابرها محاصره میکنند

سرخی اسمان

 بشارت امدن مهتاب را می دهد

مهتاب

با وجود کمرنگش یادگاری از خورشید است

پس دلتنگ نشو

خودت را با مهتاب سرگرم کن

تا طلوعی دوباره واسمان ابی دوباره

اگر فردا خسوف نباشد

مباش در پی کتمان ... که این گناه تو نیست

که عشق می‌رسد از راه و دل‌بخواه تو نیست

به فکر مسند محکم‌تری از این‌ها باش

که عقل مصلحت اندیش تکیه‌گاه تو نیست

سیاه‌بخت‌تر از موی سر به زیر تو باد

هر آن که کشته‌ی ابروی سربه‌راه تو نیست

سیاه لشگر مویت شکست خورده مباد!

نشان همدلی انگار در سپاه تو نیست

کشیده‌اند نشابور را به بند و هنوز

خیال صلح درین خیل روسیاه تو نیست

به خویش رحم کن ای شاهدخت کشور حسن

چرا که آینه تاب‌آور نگاه تو نیست ...

اشکهایی که بی صدا می چکد

غرور هایی که با ضجه می شکندو حرفهایی که غرق ابهام اند

مبهم هایی که سرشار از سکوت اند

 سکوت هایی که پر از فریاد اند

فریاد هایی که غرق گناه اند

 گناه هایی که برای او نوشته می شود

نوشته یی که مینگرند ومیگویند که دلتنگم

 دلتنگ نگاهی که صدا می زند بی کسی را

 بی کسی را که نمی فهمد فراموشی را 

 فراموشی که قبول نمی کند جدایی را و جدایی که از بین می برد ادمی را...    

و من تنهای تنها بدون تو نفس میکشم

نفس م میگرفت در هوایی که نفس هایش نبود

نمیگزارم این بار خواب شوم نرسیدنت به حقیقت وجودم برسند

نمی دانی که اگر برسند دیگر هرگز بیدار نخواهم شد